ျမိဳ႕ျပမိန္းမတစ္ေယာက္နဲ႔ အခ်စ္အေၾကာင္းစကားစျမည္

ဆာေလာင္မြတ္သိပ္ေနတဲ႔ မ်က္လံုးေတြနဲ႔

ေအာက္တန္းက်တဲ႔ ဓားသြားေတြနဲ႔

ရန္ကုန္ျမိဳ႕ ၾကီးဟာ

ရွင္ခဏခဏဆိုေနက် သီခ်င္းထဲကလို

“ ဘဝသံသရာ…..”

တကယ္လို႔

ရန္ကုန္ျမိဳ႕ ၾကီးဟာ ဝကၤပါဆိုရင္

ကြ်န္မတို႔ဟာ ဝကၤပါထဲက ၾကြက္ျဖဴေလးေတြေပါ႔

အသားတစ္တံုးမရမခ်င္း

ျမိဳ႕ ျပရဲ႕ လမ္းမေတြမွာ

သူ႔အသက္ ကိုယ္႔အသက္လုလို႔

ကြ်န္မတို႔ ေျပးလႊားေနၾကရဦးမွာေပါ႔

အဲဒီလို မေရရာတဲ႔ ဘဝကို

ကြ်န္မ

ပံုမွန္အတိုင္း ျဖတ္သန္းေနပါတယ္

တကၠသိုလ္က ဘြဲ႔တစ္ခုရထားတယ္

သင္တန္းေတာ္ေတာ္မ်ားမ်ား တက္ထားတယ္

ကြ်န္မရတဲ႔ လခက

ကြ်န္မ ဖိနပ္တစ္ရံဖိုးေတာင္ မရွိခ်င္ဘူး

ကြ်န္မမက္တဲ႔ အိပ္မက္ေတြကလည္း

ကြ်န္မညနဲ႔ေတာင္ သိပ္မဆန္႔ခ်င္ဘူး

ဘာပဲေျပာေျပာ

ကြ်န္မေပ်ာ္ရႊင္စြာ ေနထိုင္ေနပါတယ္

အားတဲ႔အခါ တစ္ျခားမိန္းမေတြလိုပဲ

ကြ်န္မလည္း Chatting ဝင္တယ္

Chat room ထဲမွာ Nickname တစ္ခုရွိရင္

ခ်စ္ျခင္းေမတၱာ ၊ သစၥာတရားဆိုတာ ေရလဲသံုးဖို႔ပဲ

ဘဲအလန္းဇယားေလးေတြဆိုရင္

Web cam ကတဆင္႔ အီလိုက္မွာပဲ

ေက်းဇူးျပဳျပီး

ခ်စ္ျခင္းေမတၱာအေၾကာင္း ကြ်န္မေရွ႕ မွာ အသံလာလာထြက္မျပပါနဲ႔

ရွင္ဒီေလာက္ယံုၾကည္ရေအာင္

ခ်စ္ျခင္းေမတၱာဆိုတာ ဘုရားသခင္မဟုတ္ဘူး

ခုတစ္ေလာ

ကြ်န္မဆံပင္ေတြ ႏွစ္ခြျဖစ္ေနတာေလာက္

သစၥာတရားဟာ စိတ္ဝင္စားစရာမေကာင္းဘူး

ရွင္မၾကာခဏေျပာေျပာေနတဲ႔

Platonic Love ဆိုတာကလည္း က်န္ခဲ႔ျပီ

ရွင္သိထားဖို႔က ရွင္႔ဆီမွာ

ကားပါရင္ လန္းမယ္

လက္ကိုင္ဖုန္းရွိရင္ ခ်စ္ျခင္းေမတၱာဆီ ဖုန္းဆက္ရတာ

အဆင္ေျပမယ္ ၊ လြယ္ကူမယ္

အရာရာဟာ ေခတ္ကာလက ေတာင္းဆိုတဲ႔အတိုင္း

အရာရာဟာ

ေခတ္ျပိဳင္လူ႔အဖြဲ႔အစည္းရဲ႕ ရိုက္ခတ္မႈအတိုင္း

ဘာ

ေကာင္းေကာင္းေနဖို႔

ဟုတ္လား

ကြ်န္မမ်က္စိထဲမွာ ရွင္ဟာ စိတ္ကူးယဥ္ဝါဒနဲ႔ ျပဳျပင္ေရးသမားပဲ

ရွင္မက္ေနတာ

ကြ်န္မအဖိုးတို႔ေခတ္က အိပ္မက္အေဟာင္းအျမင္းၾကီးပဲ

ရွင္သိထားဖို႔က

မိန္းမမာယာတို႔ ဘာတို႔ဆိုတာ

ဇာတ္ေတာ္ထဲမွာ က်န္ခဲ႔ျပီ

မိန္းမတို႔ ဣေျႏၵဆိုတာ

အရွိန္ျပင္းျပင္းေမာင္းသြားတဲ႔ လင္ခရုဇာေပၚပါသြားျပီ

ေက်းဇူးျပဳျပီး

ရွင္႔စကားလံုးေတြနဲ႔ ကြ်န္မသိကၡာကို ျဖတ္ျဖတ္မရုိက္ပါနဲ႔ေတာ႔

ေက်းဇူးျပဳျပီး

ကြ်န္မေနမႈဘဝထဲ ေခတ္မစားေတာ႔တဲ႔ ရွင္႔အေတြးအေခၚေတြနဲ႔

မီးလို လာလာမေတာက္ပါနဲ႔ေတာ႔

ရွင္ေျပာေျပာေနတဲ႔

ဗာစကို ပိုပါတို႔

မီေရာစလဗ္ ေဟာလုဗ္တို႔ကို ကြ်န္မမသိပါဘူး

ရွင္ေျပာေျပာေနတဲ႔

ေမာင္ေခ်ာႏြယ္တို႔

ေဖာ္ေဝးတို႔ကိုလည္း ကြ်န္မမသိပါဘူး

ကြ်န္မသိတာ

Triumph

Wacoal

L’Oreal

Camella

ျပီးေတာ႔ ကြ်န္မသိတာ

ကမၻာေျမကေန

သစ္ေတာေတြ တစ္ေရြ႕ ေရြ႕ ဆုတ္ခြါေနၾကျပီ

ယဥ္ေက်းမႈခ်င္း တိုးတိုက္မိကုန္ျပီ

ကြ်န္မတို႔ ျမင္ေနရတဲ႔ ကမၻာဟာ အသစ္အသစ္ပဲ

လိုက္ေလ်ာညီေထြ မျဖစ္ရင္

ျမိဳ႔ျပဟာ ရွင္တို႔ ကြ်န္မတို႔ကို ဝါးျမိဳသြားမွာပဲ

ဒီေတာ႔

ရွင္ေျပာေျပာေနတဲ႔

Prose Poetry တို႔

Deconstruction တို႔

Dadaism တို႔ကို ကြ်န္မ မသိဘူး

ဟုတ္တယ္

ရွင္႔ရဲ႕ ကဗ်ာအႏုပညာနဲ႔ ပတ္သတ္ရင္

ဘာဆိုဘာမွ ကြ်န္မ မသိဘူး

သိလည္း မသိခ်င္ဘူး

ဒါေပမယ္႔ လြယ္ပါတယ္

ဆယ္ခါတစ္ခါေပါ႔

သိခ်င္တဲ႔အခါ လိုအပ္လာတဲ႔ အခါက်ေတာ႔လည္း

Google ျဖစ္ျဖစ္

Yahoo ျဖစ္ျဖစ္

Alltheweb ျဖစ္ျဖစ္

ၾကိဳက္တဲ႔ Search Engine နဲ႔ရွာၾကည္႔လိုက္ရုံေပါ႔

ျပီးေတာ႔ ၾကံဳတုန္းေျပာရဦးမယ္

ေက်းဇူးျပဳ၍ ကြ်န္မအေၾကာင္းေတြ

ရွင္႔ကဗ်ာထဲ ထည္႔ထည္႔မေရးပါနဲ႔

ရွင္သစၥာတိုင္ရေအာင္

ကြ်န္မက ရာဇဓာတုကလ်ာ မဟုတ္ဘူး

ကြ်န္မက ရွင္ေႏွာင္းလည္း မဟုတ္ဘူး

ရွင္ေျပာေျပာေနတဲ႔ ညီမေလးမမျမင္႔ ဆိုတာလည္း ကြ်န္မ မသိပါဘူး

ဒါေပမယ္႔

နာတာလီကိုေတာ႔ ကြ်န္မ သေဘာက်တယ္

ဘယ္လိုလဲ

ရွင္ေရာ ပြတ္ရွကင္လို ေသနတ္ခ်င္းယွဥ္ပစ္ခ်င္ေသးလား

သစၥာမဲ႔မႈလက္အစံုနဲ႔

ရွင္႔ပါးကို ခပ္ျပင္းျပင္း ျဖတ္ရုိုက္ခံရရင္

ရွင္ဘယ္လိုတံု႔ျပန္မလဲ

ကြ်န္မ သိခ်င္ေသးတယ္

ရွင္ရယ္….

ျမိဳ႔ျပဘဝအခင္းအက်င္းမွာ

ေခတ္ျပိဳင္လူ႔အဖြဲ႔အစည္းမွာ

လိုအပ္ခ်က္အရ ကြ်န္မလည္း Ezee 2 ကို သိရတယ္

Safety Period ကို သိရတယ္

ဒါကို ရွင္အထင္မေသးပါနဲ႔

ကြ်န္မသိတာ တစ္ခ်က္အကြက္ေရႊ႕ မွားရင္

အစားခံရဖို႔ပဲ

ခ်စ္ျခင္းေမတၱာဆိုတာ

ကြ်န္မ မယံုၾကည္ရဆံုးစစ္မ်က္ႏွာပဲ

ရွင္လည္း

က်န္းမာေအာင္ေနပါ

ေပ်ာ္ရႊင္စြာ ေနထိုင္ပါ

ကဗ်ာေတြခ်ည္း ဖိေရးမေနနဲ႔

အရက္ေတြခ်ည္း ဖိေသာက္မေနနဲ႔

ရွင္လည္း ရွင္႔ဘဝနဲ႔ရွင္

ကြ်န္မလည္း ကြ်န္မဘဝနဲ႔ ကြ်န္မ

ဘာကို စိတ္ကူးယဥ္ဆန္ေနဦးမလဲ

ျပီးေတာ႔ ရွင္သိထားဖို႔

ကြ်န္မေျပာမယ္

ဘဝဆိုတာ

ေရွ႕ တစ္လွမ္းမတိုးရင္ ေနာက္ဆုတ္တာပဲ

ခ်စ္ျခင္းေမတၱာဆိုတာ

ေန႔စဥ္ဘဝ Program ကို ဖ်က္ဆီးပစ္မယ္႔ Spyware ပဲ

ဒီေတာ႔

ရွင္နဲ႔ ကြ်န္မ ဘယ္လိုေရွ႕ ဆက္မလဲ။ ။

Poet's Choice By Eain Dra

Poet's Choice By Myat Wai
ဒီက႑ေလးရဲ႕ ေနာက္ထပ္စာမူ႐ွင္ကေတာ့ လက္႐ိွ မဂၢဇင္းစာမ်က္ႏွာမ်ားေပၚမွာေရာ၊ ဘေလာ့စာမ်က္ႏွာမ်ားေပၚမွာပါ ေမာ္ဒန္ကဗ်ာမ်ားအား အစဥ္တစ္စိုက္ေရးဖြဲ႕ေနသူ ကဗ်ာမ အိျႏၵာ ျဖစ္ပါတယ္။ အိျႏၵာ....... ဘေလာ့ေလးကိုေရးသားဖန္တီးေနတဲ့ ဘေလာ့ဖန္တီး႐ွင္လည္းျဖစ္ပါတယ္။ကဗ်ာဆရာမ အိျႏၵာေရးၿပီးကဗ်ာဆရာအႀကိဳက္ျဖစ္တဲ့ကဗ်ာေလးတစ္ပုဒ္ကို ကဗ်ာဆရာမ အိျႏၵာ က ဘယ္လိုအခ်ိန္၊ဘယ္လိုပတ္၀န္းက်င္၊ဘယ္လိုခံစားခ်က္ေတြနဲ႔ေရးဖြဲ႕ဖန္တီးျဖစ္ခဲ့ေၾကာင္းကို အျပည့္အစံုမဟုတ္ေတာင္
အနီးစပ္ဆံုး ခ်ဥ္းကပ္ခံစားဖတ္႐ႈႏိုင္ေစရန္ ရည္ရြယ္တင္ဆက္ျခင္းမွ်သာ ျဖစ္ပါတယ္။ ကဗ်ာဆရာမ်ားေရြးခ်ယ္ျခင္းကေတာ့
ဒီဘေလာ့ေလးကို ေရးသားတင္ဆက္ေသာ ကၽြန္ေတာ္ ေအာင္ပိုင္စိုး၏ တစ္ကိုယ္ရည္စိတ္ခံစားခ်က္သာျဖစ္ပါေၾကာင္း ေျပာၾကားလိုပါတယ္။
ေနာက္ထပ္ ကဗ်ာဆရာမ်ားရဲ႕ ေရြးခ်ယ္ႀကိဳက္ႏွစ္သက္ေသာ စာမူမ်ားကိုလည္း ဆက္ကာဆက္ကာ ေဖာ္ျပေပးသြားမည္ျဖစ္ေၾကာင္း
ဘေလာ့ဂါမ်ား၊ကဗ်ာဆရာမ်ား၊ ဘေလာ့စာဖတ္ပရိသတ္မ်ားအားအသိေပးအပ္ပါသည္ခင္ဗ်ား...။
သည္ကဗ်ာဆရာအႀကိဳက္(Poet's Choice)က႑ေလးျဖစ္ေပၚလာေစရန္ စာမူေပးပို႕ေပးေသာ ကဗ်ာဆရာမ အိျႏၵာ အားေက်းဇူးအထူးတင္႐ိွပါေၾကာင္း သည္ဘေလာ့စာမ်က္ႏွာေလးမွတစ္ဆင့္ေျပာၾကားအပ္ပါသည္။

ဘားေတာ့ဗရက္နဲ႕ စကားစျမည္

အခုတေလာ
ရွင့္ကဗ်ာေတြပဲ ဖတ္ျဖစ္ေနတယ္ ဗရက္ေရ
ကဗ်ာနဲ႔ တရွိန္ရွိန္ေလာင္ေနတဲ့ ကၽြန္မစိတ္ေတြမွာ
ေသြးထြက္သံယိုမႈေတြမ်ားလွေပါ့

ဗရက္ေရ...
ရွင္ဟာ ရွင့္ဆာေလာင္မႈေတြကို
စၾက္ာ၀ဠာတစ္တိုက္လံုးပဲ့တင္ရိုက္ခတ္ေအာင္
ေသာင္းေသာင္းဖ်ဖ်ေၾကြးေက်ာ္ရဲသူပါ

ဗရက္ေရ..
ရွင္ဟာ
ေၾကာက္ခမန္းလိလိ စာသားအစီးအဆင္းေတြနဲ႔
ရွင့္အေသြး ရွင့္၀ိညာဥ္ေတြကို ကိုယ္ထင္ျပႏိုင္ခဲ့သူပါ

ရွင္ဟာ..
ဂ်ာမဏီျပည္ရဲ႕မ်က္ႏွာစာကို
ကေလာင္နဲ႔ အႏုစိပ္ခ်ယ္မႈန္းျပခဲ့သူ

ရွင္ဟာ..
ဂ်ာမဏီျပည္ရဲ႔မိုးေကာင္းကင္မွာ
ကဗ်ာနဲ႔ မိုးက်ိဳး ထစ္ျပႏိုင္ခဲ့သူ

ရွင္ဟာ ရွင့္ကဗ်ာေတြဟာ၊
ဂ်ာမန္ျပည္သူေတြရဲ႔လက္ဖ်ံရိုးေပၚက
ေသြးေၾကာမ လံုးလံုးျဖစ္ေပရဲ႕

ဗရက္ေရ..
ရွင္က
ရွင့္ ကေလာင္ထိပ္ဖ်ားမွာ
ရွင့္ သစၥာတရားကို
ရွင္ သြားေလရာ သယ္ေဆာင္ခဲ့သူေပါ့

ခ်စ္သူကိုေတာင္ ဥပကၡာစိတ္နဲ႔တစ္၀က္ပဲခ်စ္လို႔ရတဲ့ေခတ္မွာ
မုန္းသူေတြ မိုးႏွင္းလို မစဲေတာ့ဘူးေပါ့
ဗရက္ေရ..
ကၽြန္မလည္း အကုန္မရရင္ တစ္ခုမွမလိုခ်င္ခဲ့တာပါ

ရွင့္ စ်ာပနမွာ လူဘယ္ႏွစ္ေယာက္လိုက္ပါပို႔ေဆာင္ခဲ့သလဲ ဆိုတာလည္း သိခ်င္ေသး
အ၀တ္ေလးတစ္စ နဲ႔ ရွင္လံုေအာင္လႊမ္းႏိုင္ခဲ့သလား
ေပါင္မုန္႔ေလးတစ္စနဲ႔ ရွင္၀ေအာင္ စားႏိုင္ပါရဲ႔လား သိခ်င္ေသး
ရွင္..ယမမင္းကို သပိတ္ေမွာက္ခဲ့တဲ့ ၀ီစကီပုလင္းေတြအေၾကာင္းလဲသိခ်င္ေသး
ရွင့္ညီကို သတ္တဲ့လက္နဲ႔ ရွင္ေဟာဒီ့ကဗ်ာေတြကို ေျပာင္ေျမာက္ေစခဲ့တာလဲ သိခ်င္ေသး
ဗရက္ေရ ကၽြန္မ သင္အံခ်င္တာေတြ
ရွင့္ဆီမွာ သိပ္မ်ားေနခဲ့ျပီ
ရွင္...တျပည္တရြာမွာ ဘယ္လိုမ်ား ေနထိုင္ခဲ့သလဲ
ရွင္ဘာေတြေတြးေတာ က်င့္ႀကံခဲ့မလဲ
ဗရက္ေရ..ကၽြန္မ သင္အံခ်င္တာေတြ
ရွင့္ဆီမွာသိပ္မ်ားေနျပီ ရွင့္.....

မ်က္ေမွာင္ၾကဳတ္တဲ့လူေတြလည္း
သိပ္မ်ားေနခဲ့ျပီေပါ့ ဗရက္ရယ္..
လီးမားျမိဳ႔ႀကီးကေတာ့ ေရႊေရာင္အတိျပီးလို႔ေပါ့..
သူတို႔ဘာမွမရရင္ေန သူတို႔ေမွ်ာ္ေနတာ
သူတို႔လင္သားေတြေပါ့ ဘရက္
အနက္ေရာင္၀တ္စံုမွာ စိန္မႈန္ေတြသေပးထားလည္း
တူးတူးခါးခါး....
လည္ေခ်ာင္းကေသြးထြက္သြားေအာင္ ျငင္းဆိုၾကလိမ့္မယ္

မိန္းမေတြမွာ လင္သားထက္ အဖိုးတန္တာ
ဘာရွိဦးမလဲ
မိန္းမေတြအတြက္ လင္သားထက္တန္ေၾကးႀကီးတာ
ဘာမ်ားရွိေလမွာလဲ ဗရက္ရယ္

လင္သားကိုေမွ်ာ္ရသူမ်ားတဲ့ တိုင္းျပည္ဟာ
က်က္သေရာယုတ္ေရာ့လာတယ္ထင္မိရဲ႕
ဗရက္ေရ..ေပ်ာက္ဆံုးသြားတာ ကေလး ၁၅ေယာက္မွ က ပါရဲ႔လားကြယ္...
ကေလးေတြ အေမေပ်ာက္ျပီဆိုရင္ေတာ့....
တိုင္းျပည္ဟာ...မဟာဒုကၡ တြင္းဆံုးက်ခ်ိန္ေပါ့...။

စစ္ထက္ရသေျမာက္တဲ့ အနိဌာရံု ဘယ္ရွိမွာလဲ ဗရက္ရယ္..
မီးေလာင္ေန ျပိဳက်ေနမယ့္ အေဆာက္အဦးေတြၾကားမွာ
ျပန္႔က်ဲေနမယ့္ လူေသအေလာင္းေတြၾကားမွာ
အဲဒီ့ ေသြးညွီနံ႔ေတြ ယမ္းနံ႔ေတြ ေညွာ္နံ႔ေတြၾကားမွာ..
စိတ္ဓါတ္ေတြ ကုန္းေကာက္စရာမရွိေအာင္ ဆင္းရဲသြားၾကတာ..။

ယမ္းအားနဲ႔ ျပတ္ထြက္သြားတဲ့ ေျခေထာက္တစ္ဘက္
တဆတ္ဆတ္ တုန္ခါေနသလိုမ်ိဳး
စစ္ပြဲ တစ္ပြဲရဲ႔ ဒဏ္ရာဟာ
ႏွလံုးအိမ္ေတြကို ဘယ္ေတာ့မွ ေသြးမတိတ္ေစခဲ့တာပါ ဗရက္..။

တတိယႏိုင္ငံေတာ္ပဲ ထူေထာင္ထူေထာင္
နာဇီစၾကၤာကို ကမၻာကိုခ်ံဳလႊမ္းမယ္ပဲေျပာေျပာ
ဟစ္တလာ ဟာ စစ္ဘီလူးတစ္ေကာင္ပါပဲ ဗရက္ရယ္
သူဟာ..လူသတ္ရတာမွာ
စိတ္ပါလက္ပါ လက္ယဥ္ေနရွာတဲ့ သူရူးတစ္ေယာက္ပါ..
သူဟာ..စကားေျပာသိပ္ေကာင္းတဲ့
ေသနပ္ေျပာင္း၀လဲျဖစ္ေသး.. ေလ
သူဟာ...တည္တည္ၾကည္ၾကည္ခန္႔ခန္႔ျငားျငားႀကီး
ေျပာင္လိမ္ေျပာင္စား လုပ္၀ံ့တဲ့သူေပါ့...

ဗရက္ေရ...
ဂ်ိဳးဇက္ေပါလ္ဂိုလ္ဘယ္လ္စ္လို အသက္မ်ားစြာေပးျပီး
သစၥာရွိသူေတြၾကားမွာ သူဟာ မင္းေျမာက္တန္ဆာငါးပါးနဲ႔
သူ႔တရားသူ စီ ရင္ ရ ရွာ သူ

ဗရက္ေရ....
သူက အမွားေတြ ၾကာၾကာမွန္လို႔မရေၾကာင္း..
အေျပာင္ေျမာက္ဆံုး သက္ရွိသက္ေသပဲ

ဂ်ဴးေတြ...ဂ်ဴးျဖစ္ေနၾကတာလည္း
အျပစ္မွ မဟုတ္တာပဲ ဗရက္..ရယ္...
စိတ္ေတြကြဲလြဲခြင့္ဆိုတာ
ဘုရားသခင္ကိုယ္ေတာ္တိုင္ဖန္တီးထားခဲ့တာ

ဗာလင္နန္းေတာ္ရဲ႔ေျမေအာက္ခန္းထဲ
သူကိုယ့္သူေသေၾကာင္းၾကံတယ္ၾကားလိုက္ေတာ့
ရွင္ဘယ္လိုေနသလဲ ဆိုတာ ကၽြန္မသိခ်င္လိုက္တာဗရက္ရယ္
ေသခ်ာတာဟာ
ရွင္ ၀မ္းေျမာက္၀မ္းသာ ရွိမေနႏိုင္ပါဘူး

ဗရက္...ရွင္က ကဗ်ာဆရာေလ..
ရွင္က.. ကဗ်ာဆရာေလ.. ဗရက္

လူသားတစ္ေယာက္ရဲ႔ေသျခင္းတရားကို
ဘယ္လိုနားနဲ႔မွ မနာေပ်ာ္ႏိုင္သူ
အမွားအယြင္းနဲ႔ အေၾကာက္တရားထဲကဘ၀ေတြကိုကယ္ခ်င္သူ
ေခတ္တစ္ေခတ္နဲ႔
စနစ္ဆိုးတစ္ခုကိုပဲ ရြံရွာမုန္းတီးခဲ့သူေလ

ဗရက္ေရ..
ရွင့္ဆီမွာ ကၽြန္မသင္ယူခ်င္တာေတြ
သိပ္မ်ားေနခဲ့တယ္

ကၽြန္မက ရွင့္ကဗ်ာကိုဖတ္ေနရက္နဲ႔
ေၾကာင္ေတာင္ကန္းေနခဲ့သူေပါ့
ကၽြန္မက ရွင့္ ကဗ်ာေတြ ရြတ္ဖတ္ေနရင္းကို
ဆြံ႔အ ပင္းပိတ္ေနသူေပါ့

အို.....
ဗရက္ရယ္..........
ရွင့္ဆီမွာ ကၽြန္မ
သင္ယူခ်င္တာေတြ သိပ္မ်ားေနပါေပါ့...။

အိျႏၵာ ( ၂၂.၅.၂၀၀၉)
အမွတ္(၂၆)ပိေတာက္ပြင့္သစ္မဂၢဇင္း

အင္အားတစ္ခုခု အရွိန္နဲ႔ေဆာင့္၀င္လာသလို
ပါးပါးလ်ားလ်ား လြင့္၀ဲယွက္ျဖာေနတဲ့ ရန႔ံတစ္ခုလို
သိုသပ္က်စ္လစ္တဲ့ ပန္းတစ္ပြင့္ပြင့္လာပံုကိုေစာင့္ၾကည့္ေနရသလို
ျဖိဳင္ျဖိဳင္သည္းေနတဲ့ မိုးျပင္းလမ္းမေပၚေလွ်ာက္သြားမိသလို
ေမွာင္မည္းတိတ္ဆိတ္တဲ့ ညအရိုင္းထည္ထဲ ေပ်ာ္၀င္ေနသလို
ရင္ခုန္သံအစီးအဆင္းအတိုင္း လိႈင္းဂရက္ထလူးလြန္႔ျပလိုက္သလို
စကားလံုးေတြကို အမွ်င္အျပတ္တြတ္တြတ္ရြတ္အံေနမိတဲ့ သူရူးတစ္ေယာက္လို
ေခတ္ေတြကို ထုတ္ပိုးေပးလိုက္တဲ့ ပါဆယ္လက္ေဆာင္တစ္ခုလို
အေရာင္ေတြ ေရာစပ္ယွက္ျဖာထားတဲ့ သက္တန္႔ေရာင္စဥ္တန္းေလးလို
မိုင္ကုန္တိုက္ခတ္ေနတဲ့ မုန္တိုင္းတစ္ခုထဲ တစ္စံုတစ္ရာကို အားကိုးတႀကီးတြယ္ဖက္ဆုတ္ကိုင္ထားရသလို
ဘိုဟီးမီးယမ္းဆန္ဆန္ မလိမ္မိုးမလိမ္မာအေတြးေလးတစ္စလို
အမ်ားအတြက္လိုလို
သူ႔အတြက္လိုလို
အႏုပညာအတြက္လိုလို
ကိုယ့္အတြက္ကိုယ္လိုလို
အသက္ကို ဖြဖြရိႈက္ျပီး ကဗ်ာေရးျဖစ္ပါတယ္..။

ဘားေတာ့ဗရက္ရဲ႕ကဗ်ာေတြဖတ္ျဖစ္ပါတယ္..။
အႏုပညာအင္အားႀကီးတစ္ခုက အရွိန္ႀကီးႀကီး၀င္ေဆာင့္သြားသလိုပါပဲ
မိုင္ကုန္တိုက္ခတ္ေနတဲ့ မုန္တိုင္းတစ္ခုထဲ တစ္စံုတစ္ရာကို အားကိုးတႀကီးတြယ္ဖက္ဆုတ္ကိုင္ထားရသလိုပါပဲ
တန္ဖိုးမျဖတ္ႏိုင္တဲ့ ပါဆယ္လက္ေဆာင္တစ္ခုလက္ခံရရွိလိုက္သလိုပါပဲ..
အဲဒါနဲ႔ သူ႔နဲ႔ စကားစျမည္ေျပာခ်င္လာပါတယ္..
ရွည္ရွည္ေ၀းေ၀းေျပာျဖစ္သြားတယ္..
စကားလံုးေတြကို အမွ်င္အျပတ္တြတ္တြတ္ရြတ္အံေနမိတဲ့ သူရူးတစ္ေယာက္လို တိုင္တည္ေနမိတယ္...

အဲသလိုခ်ေရးျဖစ္လိုက္တဲ့ "ကဗ်ာ"

အရွိန္နဲ႔၀င္ေဆာင့္လိုက္မယ့္ ပါဆယ္တစ္ပုဒ္ျဖစ္ပါေစလို႔ရည္ရြယ္မိပါတယ္..။

အိျႏၵာ

ငဝန္ဧရာ ပမၼဝတီ ေရြးနဒီ တေၾကာ ေမ်ာလာတဲ့ ဒိုက္တစ္မွ်င္

တိတ္ဆိတ္ေနတဲ့ ပင္လယ္
ၾကယ္ မေၾကြ၊ ေတာ္ မလဲ
လက္နက္ ဝင္းလက္ မၿပိဳးျပက္
သမားရိုးက်ရက္ေတြထဲက တစ္ည
ဘုရားသခင္ စြန္႕ပစ္လိုက္တဲ့ အမိႈက္တစ္စ
င၀န္ျမစ္ညာအရပ္က က်လာတယ္။

ပန္းခက္ေတြေရးထားတဲ့
ဖ်င္ထီးေရာင္စံု
ငဝန္ျမစ္ဝမွာ ငယ္မူၾကြ လွေနတုန္း
အျပာမွာ အ၀ါဆင္
ပြင့္ဖူးတလြင္လြင္နဲ႕
ေဗဒါပင္ကို အားက်
ေရေက်ာ္၀ကေန ေခ်ာင္းထဲ၀င္
လတာျပင္ကို မိတ္ဖြဲ႕လို႕
ဂၽြမ္းအတတ္ကို ငဖ်ံဆီမွာသင္
ဒိုက္အဆင္ ဒိုက္အေသြးကိုေမ့လို႕
ခပ္ေရးေရး စိတ္ႀကီး၀င္ခဲ့ေသးတယ္။

ဘုတ္မက အီေနတုန္း
က်ဴရိုးရွင္က ပီေနတုန္း
ပမၼ၀တီရဲ႕ ေရခ်ိဳေရငန္စပ္မွာ
ေဗဒါေတြက်ပ္
ဗ်ိဳင္းျဖဴေတြ ေတာင္ပံခတ္ခ်ိန္အထိ
အစုန္ အဆန္ ဆင္းခဲ့တယ္
ေနလံုး မွိန္ျပန္ေတာ့
အိမ္.. ဆိုတာရဲ႕ ဒႆန
ခ် မျပခ်င္ေသးတဲ့အခါ
ဆည္းဆာခ်ိန္ တိမ္အေတြးထဲမွာ
သဲေသာင္ျပာျပာက တနံတလ်ားက်ယ္သြားခဲ့တယ္။

ေတြးခဲ့ဖူးတယ္….
ဧရာ၀တီသေဘၤာရဲ႕ အထက္တန္းအိပ္စင္က
ပစ္ခ်လုိက္တဲ့ ဘီယာဗူးခြံတစ္လံုးကို
ငွက္သမၺာန္တစ္စင္းရဲ႕ နံေဘးကေန
ေငးၾကည့္ရင္း ေတြးခဲ့ဖူးတယ္
ေကာင္းကင္နဲ႕ေျမသား
အလႊာအထပ္ထပ္ေတြၾကားမွာ
ဘီယာဗူးတစ္လံုးစာ ျခားနားေနသလား။

ေတြးခဲ့ဖူးတယ္…
စပါးေတြ ဆားေတြ ငါးေတြကိုေပးတဲ့
ၾကြယ္၀တဲ့ျမစ္ေခ်ာင္းေတြၾကား
ဓနိပင္ လမုတန္း ႏုံးစပ္စပ္မွာ
ကဏန္းႏိႈက္ေနၾကတဲ့ အက်ၤီမပါတဲ့ကေလးေတြ
ရႊံ႕ေရာင္မြဲေနတဲ့ ေတာသူေတာင္သားေတြ
ကမ္းမကပ္ႏုိင္တဲ့ ဒိုက္ဖတ္ေတြ အတြက္
နကၡတ္ေတြ လင္းမျပႏိုင္တဲ့အခါ
ဘယ္အရာက ခ်ည္ထံုးထားခဲ့တာေၾကာင့္လဲ။

ေတြးခဲ့ဖူးတယ္…
တကယ္လို႕မ်ား
အိႏၵဳျမစ္က ေရ
ႏိုင္းျမစ္ကေရ
သိန္းျမစ္က ေရ
ျမစ္၀ါျမစ္က ေရ
ေဗာ္လဂါျမစ္က ေရ
ကမၻာ့ေျမပံုထဲက ေရေတြအားလံုးက
ဆာတယ္ဆာတယ္လို႕
သံၿပိဳင္တက္တက္ အိပ္မက္စိမ္းေပးလာၾကတဲ့အခါ
ဘယ္အရာနဲ႕ မြတ္သိပ္မႈေျပေစမလဲ။

ေတြးခဲ့ဖူးတယ္…
ျမစ္တစ္စင္းထဲမွာ ေရႏွစ္ခါခ်ိဳးလို႕မရဘူး တဲ့
ႏွစ္ခါမက ထပ္ထပ္မွားခဲ့တဲ့ အမွားေတြကို
ဘယ္ျမစ္ေရမွာ ဘယ္လိုေဆးေၾကာရပါ့
ေရြးျမစ္ကမ္းလွလွက
ဆားငန္ေရ ၀ သြားတဲ့ ဒိုက္မွ်င္ဟာ
ငရဲတံခါး ျဖတ္ေက်ာ္ရင္
သံသရာကိုပါ ေမ့ေလ်ာ့ေစတဲ့ ျမစ္မွာ
ကူးခပ္ရင္းနစ္ေနၿပီလားကြယ္။

အခ်ိန္ဆိုတာ
လူေတြသတ္မွတ္ထားတဲ့ ေရစီးေၾကာင္း
အနာဂတ္ဆိုတာ
စိတ္ကူးျမစ္တို႕စုဆံုရာ ပင္လယ္
ကံၾကမၼာဆိုတာ
အရာရာ အစိုးမရႏိုင္တဲ့ ေလထု
ေရျပင္က်ယ္တေၾကာ
ေမ်ာလာတဲ့ ေငြ႕ရည္ေတြဟာ
ရူးသြပ္ေသြးဆာ သြားတဲ့အခါ
မာယာေတြဖြဲ႕ ဗ်ဴဟာေတြခ်ဲ႕တယ္
တံပိုးခရာသံ အသစ္နဲ႕
နာဂစ္တံဆိပ္ကိုကပ္ထားတဲ့
ေမ ၂ ရဲ႕ စစ္ေၾကညာသံက
ေမွ်ာ္လင့္ခ်က္ေတြကို အငိုက္မိ လန္႕ႏိုးေစတယ္။

အခ်စ္ကိုသာ သယ္လာဖူးတဲ့
ဂႏၳ၀င္ျမစ္ေတြဟာ
သည္စစ္ပြဲမွာ အလဲအကြဲေပါ့
မိစၧာေတြရဲ႕ ညွီစို႕စို႕ ရနံ႕ေတြကို
ေရငန္တရိုးက ေစာင္းသံနဲ႕ မလွန္ႏိုင္ခဲ့
ပင္လယ္ထဲက မွိန္းတစ္လက္နဲ႕
နက္ပကၽြန္းက ဂုတ္ခြစီးလာခ်ိန္
ပုဆိန္ေတြ ၀ွက္ထားတဲ့ ျမစ္ေစာင့္နတ္က
၀ိညာဥ္ႏွစ္သိန္းေက်ာ္နဲ႕
ယာဇ္ပူေဇာ္ ဖို႕ဆင့္ေခၚလိုက္ခ်ိန္
အေနာက္ဘက္မွာ ငွက္ေတြ အုပ္လိုက္ထပ်ံတယ္။

ေလနီၾကမ္းဆိုတာ
ထန္းလက္နဲ႕ ကာလို႕မရဘူး
သိမႈ နဲ႕၀န္တာ
နမူနာ ခ်ျပလိုက္တဲ့ ျမစ္တို႕ရဲ႕လကၤာဟာ
ကြဲအက္တုန္ခါ ငိုသံပါေနတယ္
ျပာမေလာ့ ဟိုဘက္ျခမ္းက
ပဲ့က်သြားတဲ့ ျမစ္ကမ္းပါးဟာ
ႏွလံုးသားေတြကိုပါ တုိက္စားသြားတယ္
သယ္ကယ္ေသာင္စြန္းက
စုန္းစုန္းျမဳပ္သြားတဲ့ ေျမႏုကၽြန္းထဲ
ရင္အစံုေတြ ကြဲေၾကသြားတယ္
ကယ္ပါယူပါ လက္ေတြအကမ္းမွာ
ေဒါင္လိုက္ရမ္းသြားတဲ့ေလဟာ
အေရွ႕အရပ္ထိ အဖ်ားခတ္ရင္း
ျပတ္ေတာက္က်န္ခဲ့တဲ့
ဒုကၡတရားရဲ႕ ျမစ္က်ိဳးအင္းေတြကို
ဇြတ္အတင္း ထားရစ္ခဲ့ေတာ့တယ္။

………
………
………
စစ္.. ေတြ ၿပီးၿပီလား
ျမစ္ေတြကေတာ့ စီးေနဆဲ
ျမစ္ရဲ႕အလွ
ျမစ္ရဲ႕ဘ၀
ျမစ္ရဲ႕ဓမၼ မွာ
တရားမရႏိုင္ရွာေသးတဲ့
သည္ငမိုက္ သည္ဒိုက္ကေတာ့ ကမ္းမကပ္ေသးဘူး
ရုပ္သက္သက္နဲ႕က်ိဳေလာင္းထားတဲ့
လူလုပ္ေျမာင္းတစ္ခုထဲမွာ
မလႈပ္တလႈပ္ေမ်ာပါရင္း
ဧရာ၀တီရဲ႕ မက်က္တက်က္ဒဏ္ရာေတြကို
အေ၀းကေန နာ ရုံေလး နာ ေနေလရဲ႕။


ပန္ဒုိရာ

(ေမ ၂ သို႕)
2 May 2009

ကဗ်ာေတြ ေရးတဲ့အခါ ခံစားခ်က္ရယ္၊ အေတြးအေခၚရယ္၊ စကားလံုးေတြရယ္၊ သီအိုရီေတြရယ္၊ ကိုယ့္အတၱရယ္ မၾကာခဏ ပဋိပကၡ ျဖစ္ၾကပါတယ္။ မရွိမေကာင္းရွိမေကာင္း မတည့္အတူေနၾကတဲ့ အေပါင္းအသင္းေတြပီပီ အႏုပညာနဲ႕ မူးေ၀ ယစ္ေထြၿပီး ေနာက္တေန႕ ျပန္ေတြ႕ ပခံုးဖက္ၾကတဲ့အခါ ဒဏ္ရာကိုယ္စီနဲ႕ ညိဳမည္းဖူးေယာင္လို႕။ အဲဒီဒဏ္ရာေတြကိုပဲ တျမျမ ခံစားၾကတဲ့အခါ ရသလို႕ ဆိုျပန္တယ္။ ေပါင္းစပ္ၾကတဲ့ တစ္ခုခ်င္းရဲ႕ တစ္ပြဲစီမွာ အႏိႈင္အရႈံး အားနည္းအားသာမႈေတြကို မူတည္ၿပီး ကဗ်ာတစ္ပုဒ္စီက က်ဲလိုက္ ပ်စ္လိုက္ ျဖဴလိုက္ ညစ္လိုက္မို႕ စတိုင္မရွိျခင္းဆိုေသာ စတိုင္နဲ႕ ဆက္လက္ေနဆဲပါ။

ေလဟုန္ပ်ံ၀ဲေနေသာ ကဗ်ာမ်ား၊ ျမဳပ္လိုက္ေပၚလိုက္ ျဖစ္ေနေသာကဗ်ာမ်ား၊ ဒုန္းစိုင္းေနေသာကဗ်ာမ်ား၊ ေဒါင္လိုက္ကန္႕လန္႕ သြားေနေသာကဗ်ာမ်ား၊ အာေခါင္ျခစ္ေနေသာ ကဗ်ာမ်ား၊ ေျပာေရးဆိုခြင့္မရွိေသာ ကဗ်ာမ်ား၊ ယူဇနာေပါင္း ရွစ္ေသာင္းေလးေထာင္ အျမင့္ေဆာင္ေသာ ကဗ်ာမ်ား၊ အမ်ိဳးအမည္မထင္ရွားေသာ အညၾတကဗ်ာမ်ား … စတဲ့ တခုခုထဲမွာ အက်ံဳး၀င္သြားႏိုင္တဲ့ ကဗ်ာတစ္စ ကို ဆြဲထုတ္လိုက္ပါတယ္။

ေလးစားစြာ

ပန္ဒိုရာ

Poet's Choice By Pandora

ဒီက႑ေလးရဲ႕ ေနာက္ထပ္စာမူ႐ွင္ကေတာ့ လက္႐ိွဘေလာ့စာမ်က္ႏွာမ်ားေပၚမွာေမာ္ဒန္ကဗ်ာမ်ားအား အစဥ္တစ္စိုက္ေရးဖြဲ႕ေနသူ ကဗ်ာဆရာမ ပန္ဒိုရာ ျဖစ္ပါတယ္။ ပန္ဒိုရာ(႐ွင္သန္ျခင္းေတြျဖန္႔ခင္းထားတဲ့ေနရာ) ဘေလာ့ေလးကိုေရးသားဖန္တီးေနတဲ့ ဘေလာ့ဖန္တီး႐ွင္လည္းျဖစ္ပါတယ္။ကဗ်ာဆရာမ ပန္ဒိုရာ ေရးၿပီးကဗ်ာဆရာမ အႀကိဳက္ျဖစ္တဲ့ကဗ်ာေလးတစ္ပုဒ္ကို ကဗ်ာဆရာမ ပန္ဒိုရာ က ဘယ္လိုအခ်ိန္၊ဘယ္လိုပတ္၀န္းက်င္၊ဘယ္လိုခံစားခ်က္ေတြနဲ႔ေရးဖြဲ႕ဖန္တီးျဖစ္ခဲ့ေၾကာင္းကို အျပည့္အစံုမဟုတ္ေတာင္
အနီးစပ္ဆံုး ခ်ဥ္းကပ္ခံစားဖတ္႐ႈႏိုင္ေစရန္ ရည္ရြယ္တင္ဆက္ျခင္းမွ်သာ ျဖစ္ပါတယ္။ ကဗ်ာဆရာမ်ားေရြးခ်ယ္ျခင္းကေတာ့
ဒီဘေလာ့ေလးကို ေရးသားတင္ဆက္ေနေသာ ကၽြန္ေတာ္ ေအာင္ပိုင္စိုး၏ တစ္ကိုယ္ရည္တစ္ကာယစိတ္ခံစားခ်က္သာျဖစ္ပါေၾကာင္း ေျပာၾကားလိုပါတယ္။
ေနာက္ထပ္ ကဗ်ာဆရာမ်ားရဲ႕ ေရြးခ်ယ္ႀကိဳက္ႏွစ္သက္ေသာ စာမူမ်ားကိုလည္း ဆက္ကာဆက္ကာ ေဖာ္ျပေပးသြားမည္ျဖစ္ေၾကာင္း
ဘေလာ့ဂါမ်ား၊ကဗ်ာဆရာမ်ား၊ ဘေလာ့စာဖတ္ပရိသတ္မ်ားအားအသိေပးအပ္ပါသည္ခင္ဗ်ား...။
သည္ကဗ်ာဆရာအႀကိဳက္(Poet's Choice)က႑ေလးျဖစ္ေပၚလာေစရန္ စာမူေပးပို႕ေပးေသာ ကဗ်ာဆရာမ ပန္ဒိုရာအား ေက်းဇူးအထူးတင္႐ိွပါေၾကာင္း သည္ဘေလာ့စာမ်က္ႏွာေလးမွတစ္ဆင့္ေျပာၾကားအပ္ပါသည္။

ကုလားအုတ္

သီခ်င္းက မဆံုးေသးဘူး
စည္သြပ္ဘူးတင္ရထားႀကီးက
က်ည္ဆံသယ္ရထားႀကီးျဖစ္
ကေလးက
ဘီးတစ္ဖက္ျပဳတ္ေနတဲ့ ထရပ္ကားႀကီးထဲမွာ
အေဖက
မီးစြဲေနတဲ့ ဂ်ံဳခင္းထဲမွာ
ဖိနပ္တစ္ဖက္မ႐ိွေတာ့ဘူး
တိုက္ပ်က္နံရံကို
က်ည္ဆံခြံနဲ႔
ၾကက္ေျခခတ္ဆြဲခ်လိုက္တယ္
ပိုင္သူမဲ့ကုတ္အကၤ်ီ
ႀကိဳးတန္းေပၚမွာ တြဲလ်ားက်။ ။

သူရနီ

၂၀၀၆၊ေဖေဖာ္၀ါရီ၊ ႐ုပ္႐ွင္ေတးကဗ်ာ

စီစီဖတ္

စီစီဖတ္ဟာ ေက်ာက္တုံးႀကီးကို ေတာင္ေပၚတြန္းတင္လိုက္ ျပန္လွိမ့္ခ်လိုက္တဲ့
ငါက ဒီအသက္အရြယ္ထိ အိပ္လိုက္ စားလုိက္ ေရးခ်င္တာေလး ထေရးလုိက္
ေရးသမွ်အမႈိက္ျဖစ္သြားလုိက္ ငိုယိုလိုက္ ေပါက္ကဲြလုိက္ မူးရူးလိုက္ ရန္ျဖစ္လိုက္
စီစီဖတ္ရဲ႕ တာ၀န္က ေက်ာက္တုံးႀကီးကို ေတာင္ေပၚတြန္းတင္ဖုိ႕ ၿပီးရင္ ျပန္လိွမ့္ခ်ဖို႕တဲ့
ငါ့မွာ ဘာတာ၀န္မွမရွိ ပိုက္ဆံမရွိ ခ်စ္သူရည္းစားမရွိ အႏုပညာမရွိ ဘဲြ႕လက္မွတ္မရွိ
စီစီဖတ္ဟာ အခုထိ ေက်ာက္တုံးႀကီးကိုတြန္းတင္တယ္ ျပန္လွိမ့္ ခ်တယ္ အေဖက
ငါ့ကို တစ္ခုခုျဖစ္ေစခ်င္တယ္ အေပါင္းအသင္းေတြက ငါ့အခ်ဳိးကို ျပင္ေစခ်င္တယ္
ခ်စ္ခဲ့သူက ငါ့ေနာက္ေက်ာ ဓားနဲ႔ထုိုးတယ္ ပတ္၀န္းက်င္မွာ ငါဟာ အရူး နားလည္ရ
ခက္တဲ့လူ တစ္ခါတစ္ခါအရက္ေၾကာင္ ေၾကာင္ၿပီး ဘ၀ပ်က္ေနတဲ့ ဘ၀င္ စီစီဖတ္က
သူ႕ေက်ာက္တုံးႀကီးအေပၚ ဘယ္လိုသေဘာထားသလဲ အျပစ္ဒဏ္သပ္သပ္ပဲလား
လက္လႊတ္ဆုံးရႈံးခဲ့ရတာေတြအတြက္ ငါလည္းေၾကကဲြခဲ့ဖူးပါတယ္ အမ်ားသူငါထက္
စိတ္ကူးယဥ္ဖူးေပမယ့္ အမ်ားသူငါထက္ လက္ေတြ႕ပိုရႈံးနိမ့္ခဲ့ရတယ္ စီစီဖတ္ဟာ
အခ်ိန္ၾကာလာတာနဲ႔အမွ် သူ႕ေက်ာက္တုံးႀကီးကို ခင္တြယ္လာမွာပဲလုိ႕ ငါေတြးမိတယ္
ေန႕တုိင္းေန႕တုိင္း လက္ဖက္ရည္ဆုိင္ထုိင္ေတြးေနတဲ့ ငါ့အနာဂတ္ကို အေဖက
မေကာင္းတဲ့အနာဂတ္လို႕ေတြးတယ္ ငါ့ရဲ႕ မေကာင္းတဲ့ အနာဂတ္ဟာ သူငယ္ခ်င္းေတြ
ဆီမွာ အိမ္ျပန္ဖုိ႕ကားခ လက္ျဖန္႕ေတာင္း အရြယ္လြန္တပ္မက္စိတ္နဲ႔ မိန္းမျမင္တုိင္း
ပစ္မွား ဘယ္ေတာ့မွ မရွိခဲ့တဲ့ ငါ့အႏုပညာေခတ္ကိုထူေထာင္ လူၾကားထဲ ေအာ္ႀကီးဟစ္
က်ယ္ျငင္းခုံ စီစီဖတ္ဟာ ေက်ာက္တုံးကို တြန္းတင္လိုက္ ျပန္လွိမ့္ခ်လိုက္ပဲလုပ္ေနတယ္
ငါလုပ္ခဲ့တာေတြက စီစီဖတ္ထက္ ပိုမ်ားတယ္ လွီးထုတ္ပစ္ရမယ့္အပိုကိစၥေတြအျပည့္
ေတာင္ေအာက္ကေန ေတာင္ေပၚတက္တဲ့အခါ စီစီဖတ္တစ္ေယာက္ ဘယ္လိုစိတ္နဲ႔
ေက်ာက္တုံးကို တြန္းတင္သလဲ ရႈပ္ေထြးစြာနဲ႔ သိပ္စိတ္ညစ္ေနမလား ခုကစ ငါလည္း
စီစီဖတ္လုပ္ခ်င္တယ္ အပိုကိစၥေတြလွီးထုတ္မယ္ စီစီဖတ္စိတ္မညစ္ဘူး စီစီဖတ္ေပ်ာ္ရႊင္
ေနမယ္လို႕ ယုံတယ္ ေက်ာက္တုံးႀကီးကို ေနာက္တစ္ေခါက္ ေတာင္ေပၚတြန္းတင္
ၿပီးရင္ ေနာက္တစ္ေခါက္ ေအာက္ျပန္လွိမ့္ခ် ဒါစီစီဖတ္ရဲ႕ အလုပ္ ငါအခ်ိန္ရတုိင္း
ေတြးေခၚမယ္ ၿပီးရင္ အဲဒီ့အေတြးေတြကို စာေရးမယ္ တစ္ရက္ၿပီးတစ္ရက္
ဆက္တုိက္ဆက္တုိက္ စီစီဖတ္ရဲ႕ အနာဂတ္ဟာ သူ႕ေက်ာက္တုံးကို ေနာက္
တစ္ေခါက္ျပန္တြန္းတင္ဖုိ႕ ၿပီးရင္ ျပန္လွိမ့္ခ်ဖုိ႕ဆုိရင္ ငါ့အနာဂတ္က
အဆက္မျပတ္ေတြးမိတာေတြ ျပန္ခ်ေရးဖို႕ပဲ
စီစီဖတ္ေပ်ာ္ရႊင္သေလာက္ေတာ့ ငါလည္းေပ်ာ္ရႊင္ရမွာေပါ့
ဒါငါ့အလုပ္ပဲေလ။ ။

လြန္းဆက္ႏုိးျမတ္
၂၀၀၉၊ေအာက္တိုဘာ၊ IDEA

စိတ္ထဲမွာ႐ိွတာေတြ

ပန္ကာလည္သလို နားထဲမွာလည္ေနတယ္
နားလည္တယ္
ဆရာေျပာတာ ကၽြန္ေတာ္နားလည္ပါရဲ႕
ျပန္ေျပာဖို႕ ျပန္ျပဖို ့ ျပန္လည္ေရးခ်ဖို႕ဆိုတာ
လူမႈဆက္ဆံေရးေကာင္းဖို႕ လိုတယ္ဗ်ာ
“မင္းနာမည္ ဘယ္သူလဲ”
ဟုတ္ကဲ့ မင္းနာမည္ ဘာလဲ ဘာလဲ
မဟုတ္ေသးပါလား ဆရာရယ္ ကၽြန္ေတာ့္နာမည္
အသိေလးလာလာကပ္ပါ မင္းဆိုတာ ကၽြန္ေတာ္
ကၽြန္ေတာ့္ကိုေမးေနတာေသခ်ာတယ္ အေျဖ
“ဘယ္အခ်ိန္လဲ ေန႕လား ညလား မနက္လား”
စာရြက္ေပၚခ်မေရးပါနဲ႕လား ဆရာရယ္ အေရြ႕
အခ်ိန္ဆိုတာႀကီး ေရြ႕ေရြ႔ေနတယ္ ေန အလင္း ည အေမွာင္
မအိပ္ခဲ့ဘူးတဲ႔အခ်ိန္ေတြ အခုျပန္အိပ္ရင္
ႏိုးတဲ့အခါ မနက္
ကၽြန္ေတာ့္အသက္ဟာ မမွတ္မိတဲ့ရက္ေတြပါပဲ
မေမးပါနဲ႕ မေတြးပါနဲ႔လား
လက္ထဲကပစၥည္းေလးဟာ ဘာပါလိမ့္
ကၽြန္ေတာ္သိေနတယ္ ျမင္ဖူးေနတယ္
ဘာသာစကားေတြ ေခါင္းထဲမွာေရႊ႕ေရႊ႕ ေနတယ္
ငယ္ဘဝက အေတြ႕အၾကံဳထဲမွာ ထိုအရာ အထိအေတြ႕
ကၽြန္ေတာ္ခံစားေနရတယ္ သိရိွေနမိတယ္
“တစ္ရာထဲကေန ခုႏွစ္ကိုနႈတ္ရမယ္ ဆက္တိုက္ ဆက္တိုက္”
ေခါင္းထဲမွာကိုက္ေနတာ ကဗ်ာထဲက စကားလံုးေတြ
ကၽြန္ေတာ္ဟာ ေနမေကာင္းသူေပါ့
စိတ္ ခဏ ခဏ ေျပာင္းသူေပါ့
မေမာ မပန္း။ ။
ျမတ္ေဝ
၁၁.၁၁.၂၀၀၉

ေခတ္ၾကီးရယ္ ယဥ္ေက်းမႈရယ္ ႐ိွတယ္ဗ်ာ။ လူတစ္ေယာက္ အိမ္တစ္အိမ္ ရပ္ကြက္တစ္ခု
ၿမိဳ႕တစ္ၿမိဳ႕ လူမ်ိဳးတစ္စု ႏိုင္ငံတစ္ႏိုင္ငံ ကမာၻႀကီးတစ္ခုရဲ႕ ျဖစ္တည္မႈကို ေဖာ္ထုတ္ဖို႔လိုတဲ့
အခါ ကဗ်ာဆရာေပၚလာတယ္။ေခတ္ျပိဳင္ခံစားမႈလို႔ ကဗ်ာဆရာေတြေခၚတဲ့ ေခတ္ရဲ႕အထိ
အေတြ႕ေၾကာင့္ျဖစ္ေပၚလာတဲ့ အသိကို ေဖာ္ထုတ္ဖို႔ ကဗ်ာဆရာေတြပဲတတ္ႏိုင္တယ္။
အႏုပညာ႐ိွတယ္ ပါရမီ႐ိွတယ္ေပါ့ဗ်ာ။ ဘာသာစကားနဲ႕ ကဗ်ာဆရာရဲ႕ အနက္႐ိႈင္းဆံုး
အႏုပညာထိေတြ႕တဲ့အခါ ကဗ်ာျဖစ္ေပၚလာပါတယ္။ ကဗ်ာဆရာေရးတိုင္း ကဗ်ာအရာ
မေျမာက္ပါဘူး။ကဗ်ာဆရာဟာ သူေရးတဲ့အရာတိုင္းကို ကဗ်ာျဖစ္ေအာင္မေရးဖြဲ႕ႏိုင္ပါဘူး။
ကဗ်ာဆိုတာၾကီးက ကဗ်ာဆရာကို အျမဲဖိေနပါတယ္ ။ အေဝးမွာ ညင္ညင္သာသာေလး
ေရြ႕ရင္း ဖိေနပါတယ္။ ဖိတာကိုမခံႏိုင္ပဲ ေရးျဖစ္႐ံုသက္သက္ ကဗ်ာဟ ဆိုၿပီးဖမ္းလိုက္
တဲ့အခါ ကဗ်ာဓာတ္ေလး အႏုပညာဓာတ္ေလး လြင့္စင္သြားပါတယ္။ ဝင္လာမွ ဖမ္းယူ
လိုက္ႏိုင္တဲ့ကဗ်ာသာလွ်င္ အသက္ဓာတ္ေလးပါ ပါတယ္။ဘယ္ေတာ့မွမေသတဲ့ ကဗ်ာျဖစ္ေပၚ
လာပါတယ္။ မေသတဲ့ကဗ်ာဟာဘာကို ကိုယ္စားျပဳသလဲ ဆိုရင္ေတာ့ “အမွန္တရား” ကို
ကိုယ္စားျပဳပါတယ္။ ”႐ိုးသားမႈ“ကို ကိုယ္စားျပဳပါတယ္။ ကဗ်ာဆရာရဲ႕ “ယံုၾကည္မႈ”ကို
ကိုယ္စားျပဳပါတယ္။ ကဗ်ာဆရာနဲ႕ ကဗ်ာ ၊ ကဗ်ာနဲ႕ ေခတ္ ၊ ကဗ်ာနဲ႕ ကဗ်ာဖတ္သူ ၊
လမ္းခ်င္းမတူေပမယ့္ ယဥ္ေက်းမႈခ်င္းတူပါတယ္......။ ။

ေလးစားခ်စ္ခင္လွ်က္
ျမတ္ေဝ

Poet's Choice By Myat Wai

ဒီက႑ေလးရဲ႕ ေနာက္ထပ္စာမူ႐ွင္ကေတာ့ လက္႐ိွေမာ္ဒန္ကဗ်ာမ်ားအား အစဥ္တစ္စိုက္ေရးဖြဲ႕ေနသူ ကဗ်ာဆရာျမတ္ေ၀ ျဖစ္ပါတယ္။ ေခတ္က်န္ကဗ်ာမ်ား....... ဘေလာ့ေလးကိုေရးသားဖန္တီးေနတဲ့ ဘေလာ့ဖန္တီး႐ွင္လည္းျဖစ္ပါတယ္။ကဗ်ာဆရာျမတ္ေ၀ ေရးၿပီးကဗ်ာဆရာအႀကိဳက္ျဖစ္တဲ့ကဗ်ာေလးတစ္ပုဒ္ကို ကဗ်ာဆရာျမတ္ေ၀ က ဘယ္လိုအခ်ိန္၊ဘယ္လိုပတ္၀န္းက်င္၊ဘယ္လိုခံစားခ်က္ေတြနဲ႔ေရးဖြဲ႕ဖန္တီးျဖစ္ခဲ့ေၾကာင္းကို အျပည့္အစံုမဟုတ္ေတာင္
အနီးစပ္ဆံုး ခ်ဥ္းကပ္ခံစားဖတ္႐ႈႏိုင္ေစရန္ ရည္ရြယ္တင္ဆက္ျခင္းမွ်သာ ျဖစ္ပါတယ္။ ကဗ်ာဆရာမ်ားေရြးခ်ယ္ျခင္းကေတာ့
ဒီဘေလာ့ေလးကို ေရးသားတင္ဆက္ေသာ ကၽြန္ေတာ္ ေအာင္ပိုင္စိုး၏ တစ္ကိုယ္ရည္စိတ္ခံစားခ်က္သာျဖစ္ပါေၾကာင္း ေျပာၾကားလိုပါတယ္။
ေနာက္ထပ္ ကဗ်ာဆရာမ်ားရဲ႕ ေရြးခ်ယ္ႀကိဳက္ႏွစ္သက္ေသာ စာမူမ်ားကိုလည္း ဆက္ကာဆက္ကာ ေဖာ္ျပေပးသြားမည္ျဖစ္ေၾကာင္း
ဘေလာ့ဂါမ်ား၊ကဗ်ာဆရာမ်ား၊ ဘေလာ့စာဖတ္ပရိသတ္မ်ားအားအသိေပးအပ္ပါသည္ခင္ဗ်ား...။
သည္ကဗ်ာဆရာအႀကိဳက္(Poet's Choice)က႑ေလးျဖစ္ေပၚလာေစရန္ စာမူေပးပို႕ေပးေသာ ကဗ်ာဆရာ ျမတ္ေ၀အားေက်းဇူးအထူးတင္႐ိွပါေၾကာင္း သည္ဘေလာ့စာမ်က္ႏွာေလးမွတစ္ဆင့္ေျပာၾကားအပ္ပါသည္။

နီးနီးထိလု ၿပီးသြားတတ္ပ်ံ မီးေတြ ၀ၿပီ မႈိင္းပုံးၾကီး

ေတးသြားေနာက္ခံတီးလုံး အလိပ္လုိက္ အလိပ္လုိက္ တက္လာခ်ိန္ မ်က္၀န္းဟာ
အရွိန္ဟာ ၾကည္လဲ့ေနတယ္ ရပ္ေပးရမလား ထပ္ခ်ပ္မကြာ
အဆင္သင့္မျဖစ္ခင္ ေရလာဖုိ႕ ေျမာင္းေတြ ေပးထားတယ္
ဦးထုပ္ အ၀ါေဆာင္း လိေမၼာ္ေရာင္ အက်ႌ၀တ္ ကတၱရာလမ္းမွာ ငုတ္တုိင္ေတြ တစ္တုိင္ၿပီး တစ္တုိင္
ျဖဴနီေၾကာင္က်ား ေန႕ ေသမလား ည ေသမလား
စုိက္လုိ႕ ေစးကပ္ေနတဲ့ စိတ္ေတြ ေကာ္ဖီကုိ ေရေႏြးနဲ႕ေဖ်ာ္ ေရခဲေသတၱာထဲ
ပန္းသီးတစ္လုံး(တည္း) လက္ညိႇဳးနဲ႕လက္ခလယ္၊
လက္သူႂကြယ္နဲ႕လက္သန္း ပူးကပ္
သေကၤတအျဖစ္ ေနာက္ခံတီးလုံးကုိ ေျမာင္ေအာင္ ႏႈတ္ခမ္းကုိ က်ဳိက္ထားမလား နံရံေပၚ
စက္သီးနဲ႕ဆြဲတင္တဲ့ အေလွ်ာက္ အရာ၀တၳဳဟာ ေျမာက္၊ ေျမာက္ ပါသြား ေလထဲမွာ
အိပ္ယာ၀င္ရင္ သြားအတုကုိ ေဆးစိမ္ထားရတယ္ ဆရာ၀န္ေျပာျပခ်က္အရ
မုိးရြာတဲ့အခါ အဲဒီအမုိးေအာက္ ခုိေတြ အုပ္လုိက္ ေရာက္လာၾကတာပဲ
အက်ဳိးသင့္ အေၾကာင္းအသင့္ ေျပာလုိက္ရင္ (သူတုိ႕) နား
၀င္သြားမယ္ထင္တယ္ မၾကာဘူး ခဏေလး
လမ္းထိပ္တင္ပဲ သာမာန္အျဖစ္အပ်က္ေလးေတြ
ေရစီးေၾကာင္းထဲ ေမ်ာပါသေလာက္ဆုိရင္ ေန႕ ေသေသ ည ေသေသ ၀ါက်ေတြ
ထရံေပါက္မွ အူနံရံတေလွ်ာက္ လႈပ္ခတ္သြားသလုိ ခံစားရတယ္ ယိုစိမ့္ေပါက္ၿပဲ
ထြက္က်လာတဲ့ ေျခေထာက္ဟာ ကမၻာႀကီးမွာ
ေျပာင္တင္းၿပီး ေျဗာင္လိမ္ ေျဗာင္စား
လက္လွည့္ကစားေနတာ လူတူမရွား နာမည္တူမရွား ေရာမိေရာရာ
(အႏုပညာ)နည္းနည္း ေရာထည့္လုိက္တယ္ မီးပုံးပ်ံႀကီး
မႈိင္းေတြ ၀ၿပီး ပ်ံ
တတ္ သြားၿပီ
ထိလုနီးနီး ။ ။

တည္ရ ေရးသည္


ကဗ်ာတစ္ပုဒ္ရဖုိ႕ဆုိတာ တကယ္ေတာ့ ဘာရယ္မဟုတ္ပါဘူးလုိ႕ ေျပာလုိ႕ရသလုိ အရမ္းခက္ခဲတာပဲ လုိ႕လည္း ဖြင့္ဆုိလုိ႕ရမယ္ထင္တယ္။ သူငယ္ခ်င္းတစ္ေယာက္ ေျပာဖူးတယ္ ကဗ်ာဆုိတာ နတ္ႀကီးတယ္တဲ့။ ဒီဘဲက အထာ ေရလည္ကုိင္တယ္ဆုိပဲ ။ သူက လာတဲ့အခ်ိန္ေခၚထားမွ စိတ္ဆုိးသြားရင္ ဘယ္ေတာ့ ေခၚ ေခၚမလာဘူးတဲ့။ ဒါကသူ႕စကား။ တခါတခါက်ေတာ့လည္း (ကၽြန္ေတာ့္အျမင္) ကဗ်ာလာဖုိ႕ အတြက္ ငါးစာခ်ရသလုိ ကဗ်ာစာ ခ်ရတယ္။ တနည္းအားျဖင့္ကဗ်ာ ႏုိးဖုိ႕ ကဗ်ာနဲ႕ ႏႈိးရတယ္လုိ႕ ျမင္မိျပန္ေရာ ကဗ်ာေရးခ်င္ေနတယ္ စိတ္က ဒါေပမယ့္ ကဗ်ာ ျဖစ္လာဖုိ႕ အေၾကာင္းအရာ စာသား အဓိပၸာယ္မ်ား ဘာတစ္ခု မွ စိတ္ထဲက ထြက္က်မလာဘူး။ အဲဒီလုိ အခ်ိန္ေတြမွာ ကဗ်ာႏုိးဖုိ႕ ကဗ်ာအင္ဂ်င္ကုိ မီး႐ႈိးေပးဖုိ႕ ႀကိဳးစားၾကည့္ မိတယ္။ ကဗ်ာ စာ အျဖစ္ေတာ့ ကဗ်ာေတြ ခ် ခ်ၿပီး ေကၽြးၾကည့္ရတာေပါ့။ အဲဒီအခါ ကဗ်ာက …………..
ကၽြန္ေတာ့္ဆီေရာက္လာပါတယ္။ ေရာက္လာတဲ့အခါ ေရာက္လာတဲ့အတုိင္းေလး ထား ။ သူ႕ကုိ လွည့္ပတ္ၾကည့္ ေက်ာက္တစ္လုံးကုိ ၾကည့္သလုိမ်ဳိး မျမင္ဖူးတဲ့လူတစ္ေယာက္ကုိ ၾကည့္သလုိမ်ဳိး အျပစ္ရွာဖုိ႕ ၾကည့္သလုိမ်ဳိး။ အလွဆင္ဖုိ႕ ၾကည့္ေနတဲ့ ပန္အလွျပင္သမားတစ္ေယာက္လုိ မ်က္လုံးမ်ဳိးေတြ စိတ္ေတြနဲ႕ ကဗ်ာကုိ။ အဲဒီအခ်ိန္မွာ အသက္ဘယ္ႏွစ္ခ်က္ရႈမိလည္း သတိထားမိခ်င္မွ ထားမိမယ္။ အဲဒီအခ်ိန္မွာ ရုတ္တရက္ အသံတစ္သံေၾကာင့္ လန္႕ဖ်န္႕သြားႏုိင္ခ်င္လည္း သြားႏုိင္မယ္။ သတ္သြားမယ္ဆုိရင္ေတာင္ ေနာက္ေက်ာဟာ အလုိအေလ်ာက္ ဖြင့္ထားၿပီးသား။ ျမင္သမွ်ဟာ လုိင္းေတြ စာလုံးေတြ အေၾကာင္းအရာေတြ အဓိပၸာယ္ေတြ စီးဆင္းမႈေတြ ျဖတ္သန္းသြားသမွ် ေရးလုိက္ဖ်က္လုိက္ ေပၚသမွ် ေပ်ာက္လုိက္ ေခၚလုိက္။ ကဗ်ာတစ္ပုဒ္လုိ႕ နာမည္တပ္ဖုိ႕ ကဗ်ာတစ္ပုဒ္အေပၚ ႏွစ္ျမဳပ္ထားမႈေတြ။ မ်က္လုံး တေနရာက တေနရာ ေရြ႕လ်ားသြား လုိင္းတလုိင္းမွ လုိင္းတလုိင္း၊ ဥပေဒသမ်ား၊ ေတာစည္းကမ္း၊ ေတာင္စည္းကမ္း မေရွာင္ အေၾကာင္းအက်ဳိးဆက္စပ္မႈမ်ား။ တြယ္ခ်ိတ္ထားမႈမ်ား၏ အဆက္စပ္ျပတ္ေတာက္မႈ၊ ကဗ်ာပါ ဘာသာ စကားမ်ား အခ်ဳိးက် စတင္လႈပ္ရွား ကဗ်ာေရးသူနဲ႕ ကဗ်ာ။ ကဗ်ာႏွင့္ အေၾကာင္းခ်င္းရာလုိက္ေလ်ာမႈ ကဗ်ာပါ စာသားမ်ား ၀ါက်မ်ားအေပၚ အလုိလုိက္သင့္/မသင့္။ (ကဗ်ာေရးသူ၏)စိတ္အလုိလုိက္သင့္ မသင့္။ စဥ္းစားရင္း ကဗ်ာ တစ္ပုဒ္ဟာ အေၾကာင္းအရာ မယ္မယ္ရရ၊ အဓိပၸာယ္ဟုတ္တိပတ္တိ။ ကဗ်ာဖတ္သူအား ေက်နပ္မႈ ေပးႏုိင္မေပးႏုိင္၊ စဥ္းစားဆင္ျခင္မႈ ရည္ရြယ္ခ်က္ရွိရွိမဲ့စြာ စကားလုံးေပါင္းမ်ားစြာ ခင္ဗ်ားတုိ႕ လက္ထဲ တြန္းပုိ႕လုိက္မိပါတယ္။

(အႏုပညာ)နည္းနည္း ေရာထည့္လုိက္တယ္။ နီးနီးထိလု ၿပီးသြားတတ္ပ်ံ မီးေတြ ၀ၿပီ မႈိင္းပုံးၾကီး။

ခင္မင္ေလးစားလွ်က္
တည္ရ